ஆராதனா எனும் பேய் 15

சாபங்களால் ஆனதாகயிருந்த என்னுலகம் நுழைந்தாய்
ஆராதனாவாக மாறிய உலகத்தில்
பலநூறு ரோஜாக்கள் தினமும் பூக்கச்செய்கிறாய்

நீந்திக்கொண்டிருக்கிறேன்
பழக்கப்படாத
ஈரத்தோடு 

அள்ளிப் பருகவென

சிற்றெறும்புகள் சில 
சர்க்கரையில் புணர்ந்து கொண்டிருந்தன,  
பின்னிரவில்
நமது படுக்கையறைக்குள் நுழைந்திருந்த
குண்டு ஒல்லி ஜோடி எறும்பை
உனக்கு அறிமுகப்படுத்தினேன்

தேநீருக்குப் பதில்
இளம் மழைக் காலையொன்றில்
அள்ளிப் பருகு என
நீ வெட்கத்தைத் தருகிறாய்

நன்றி உயிரோசை

ஆராதனா எனும் பேய் 14

எனக்கு
தூரத் தெரியும் நட்சத்திரங்களை
அள்ளிக் கொண்டு வந்தாய்

இன்னும் நின்றுக் கொண்டிருக்கிறேன்
அதே முக நிலவில்

முத்தம் கொடு
கரம் பற்று

பின்,

கொல்
அல்லது சாகு

ஆராதனா எனும் பேய் 13

வற்றிய நீர்ப்பரப்பில்
நிரம்பத் தேடும்
தாகமென
வரைய முயன்று முயன்று
தோற்றுக்கொண்டிருக்கிறேன்
உன்னை 

ஆராதனா எனும் பேய் 12

நேற்றிரவு சரியாக 2.15 மணி இருக்கும்
ஞாபகம் இருக்கிறதா?
உன்னைக் கொலை செய்திருந்தேன்

குருதி வழிந்த உன் யோனியின்
நறுமணத்தில் மெய்மறந்து அயர்ந்திருப்பேன்
இதனை அவர்கள் மொழி பெயர்க்கும் தருணம்

நீ இங்கே வா
உனது தலை மயிர்க்கற்றைக்குள்
விரல்கள் மொத்தம் விரித்து
புது இசை பரப்ப வேண்டும்

நீ இங்கே வா
உனது கண்களிலும் காதோரங்களிலும்
மென்முத்தம் பதிய வேண்டும்

நீ இங்கே வா
உனது சிறு முலைகளை
உதடுகள் உப்பிக் கடித்துண்ண வேண்டும்

நீ இங்கே வா
உனது தொப்புளில்
முகம் சரிபார்க்க வேண்டும்

நீ இங்கே வா
உன்னை இன்னொரு முறை
கொல்ல வேண்டும்
அல்லது
புணர வேண்டும்

நீ இங்கே வா
உனது கால்களின் பெருவிரலை
வாஞ்சையுடன் நாய் நக்குவதைப்போல
நக்கி நக்கிச் சாகவேண்டும்

எங்கு தேடியும் இல்லை நீ
நீ இங்கே வா

காதல் நதி

பனித் துளிகளாய் ஒட்டியிருக்கும் இலைக்கு
முத்தமிடும் சூரியனாய் 
கொஞ்சல் காட்டும் உன்னை
எப்படிப் பிரதியாக்குவேன்
வனம் ஒழுகும் இக்காதல் நதிக்கு?!


நன்றி உயிரோசை  

ஆராதனா எனும் பேய் 11

1.
மழை விலகிய ஒரு அந்தியில்
உனது கூட்டைவிட்டு வெளியேறுகிறாய்
நிறமற்ற எனது இருப்பில்
பெருமழைக் கர்வமாய் பற்றிக் கொள்ளவென!

2.
உனது பெருங்காதலின் வன்மத்தில்
எனது றெக்கைகளின் குரூரம்
நிலைபடுத்துகிறது
அன்பின் வக்கற்ற சாதுர்யத்தை!

3.
தடங்கள் களவாடிய மழையாய்
என்னிலிருந்து கூட்டிச்செல்கிறாய்
என்னை
உன் பரிச்சயமற்ற வனத்துள் !


நன்றி உயிரோசை

ஆராதனா எனும் பேய் 10

தீர்வதாய் இருப்பதில்லை
அன்பு
ஒரு பொழுதும்
ஆம்
ஒரு பொழுதும்

பிடிப்பிலாத நம்பிக்கைக்கு
பிடிப்பை நுகரத்தரும்
உனது பற்றுதலை

கொண்டாட முடியவில்லை
முயலவும் இல்லை,

எதற்கிந்த விளையாட்டு!

ஆராதனா எனும் பேய் 9

அன்பைவிட்டு விலகத்துடிக்கும் இக்கணத்திடம்
மெதுவாக உள் நுழைகிறாய்
முத்தங்களின் ஈர உயிர்க்காற்றோடு..

மேலும்
மேலும் அன்பை பிரசவிக்கிறேன்,
மொழியின் நேர்மையற்று

என்னைக் கொன்றுச் செல்
அல்லது
நீ நிரூபிக்க முயலும் காதலை

உலகு உணர உச்சரிப்பேன்
நீ என் ஆராதனா
நீ என் ஆராதனா

ஆராதனா எனும் பேய் 8

இதற்கு முந்தைய பலநூறு ஆராதனாக்களைப் போலல்ல நீ
எனும்போதே
எனது இல்லாத கவிதை
இருந்து மீட்டுகிறது காதலின் இசையை
நிரந்தரத்தின் எல்லையில்லா வெளியின் மீது

ஆராதனா எனும் பேய் 7

நிச்சயமற்ற காதலின் நிச்சயமான உயிரை
எடுத்துச்செல் எங்கு வேண்டுமானாலும்.,

நமதிந்த பெயரற்றப் புன்னகைக்கு
சொந்தம் கொண்டாடஉரிமையற்றது இப்பேரொளி
நம்புவோம்..

நாம் வாழ்வோம்,
சாதலின் அழுகை
மரித்து தீரும் வரை

ஆராதனா எனும் பேய் 6

வா..
உணர்ந்து சாவோம் இந்த பிற்பகலில்

உரையாடலின்
ஒழுங்கற்ற உரையாடலின்..

கழுத்தை நெறித்துவிட்டு
வா..

உண்ண நேரம் பார்க்கிறது
அபத்த அபத்த அபத்த..

முன் முடிவுகளிலிருந்தும்
முன் தீர்மானங்களிலிருந்தும்
தப்பித்த

அபத்த அபத்த அபத்த....

உயிர் விழுங்கும் காதல்

ஆராதனா எனும் பேய் 5

நிறைந்த பௌர்னமி இரவில்
எனது உரையாடலிலிருந்து
சிந்திக் கொண்டிருக்கும் உனது குருதியில்
பாதி இரவிற்கு மேல்
வழிய மொழியின்றி திறக்கிறாய்
ஆகச்சிறந்த அன்பின் கதவினை

இறத்தலின் வாசம் படர
தொடர்கிறது நாளைக்கான பகல்

ஆராதனா எனும் பேய் 4

கலாப்பிரியாவின் சசியினை மொழிபெயர்த்ததில்
நானெனும் சாத்தான்
சாத்தானை விட்டு விட்டு
ஆகப் பெரிய நானாகி
நிறைகிறது
ஆராதனா எனும் அன்பின்
அல்குலின் இருள் மச்சத்தில்!

ஆராதனா எனும் பேய் 3

சாத்தான் வரைந்த இன்னுமொரு சாத்தான் நீ
என்கையில் சிறிது புன்னகையில் நிமிரத்தான் செய்கிறது
முகம் உதர உனது நெற்றிப்பொட்டு

நினைவு

நடந்து வரும் அன்பிடம்
துயில் உடைத்தோடி
பின்னிப் பிணைகிறது
நான் தான் நீயோவென
நினைவு!

ஆராதனா எனும் பேய் 2

காற்று உண்ட சடலப் பெருக்காய் நான் ஆனாலும்
முலை பருக மொழி அறியாத பிள்ளையாய்
அழ அழ அழுகிறது
உன்னின் நேசமுகம்!

ஆராதனா எனும் பேய் 1

ஆராதனா என உயிர்க்கும் பொழுதெல்லாம்
மரணம் வழிகிறது நினைவு ஓடையெங்கும்,

வாழ்ந்து கொண்டுதானிருக்கிறேன்
வார்த்தைகளோடும்
வாதையோடும்

*********

அதீதத்தின்
ஆட்கொல்லி ஸ்பரிசத்தில்
ஆதி வனம்
பெரு நதியோடு
தொலைகிறது
இன்னும் ஒரு இரவில்
துயில

*********

உனது மாரில் உயிர்த்த
ஒரு துளி நீரின்
உப்படர்ந்த பசி
மௌனமாய் வரைகிறது
அன்பின் தீவிரத்தை