சிங்களனுக்கு பிரபாவிடமிருந்து மூர்க்கமாயொரு ...

விந்தணுக்களும் குண்டுதுகள்களும்
ஒருபோதும் தீரபோவதில்லை
விதியேயென்று வாழ்வதாயுமில்லை ..

புத்தனுக்கும் பேய்பிடிக்கும்
சாமிகளும் ஆயுதமேந்தும் ..

இதுவொன்றும்
தனிமனித உந்தலில்லை
ஒடுக்கியவுடன் ஒடிந்துவிட
இனம் அழிந்துவிடும்
இனியும் கனவு காணாதே ..

ஏந்தப்படும் துப்பாக்கிகள்
என்ஆத்மா தலைதாங்கும்
தனிஈழத்தை தனதாக்கும் ..

நம்பிள்ளைகள் கைகோர்த்து
இனம் மொழி
குண்டடி கற்பழிப்பு
பட்டிணி சாவு
வரலாற்றிலறிந்து
வெட்கப்படும் கண்ணீர்சிந்தும்
முன்னோர்களை தியானிக்கும் ..

இவையெல்லாம் நிச்சயமாய் நிச்சயிக்கும்
கொஞ்சம் காலம் பிடிக்கும் .

கனவாய் கலையாமல் நிகழனும் ...

கண்ணீர் வடிக்கின்றன
மனித புற்றுகளும்
மாட்டு கொட்டகைகளும்
அனாதை ஆகிபோனதெண்ணி ...

பிணவாடையில் வாழவிருப்பமின்றி
மக்கி அழுகின்றன
தேயிலை தோட்டங்கள் ...

நாலாபுற அலைகளும்
நுரைகளில் தூக்குபோடுகின்றன
ரசிகனற்ற ஆதங்கத்தில் ....

கடலின் வழிவரும்
கப்பல் பிடித்து தப்பியோடலாம்
புத்தன் மீண்டும் உயிர்தெழுகிறான் ...

குண்டு சப்தம் நின்றுபோகட்டும்
அகதிகள் ,, கற்பழிப்பு
அகராதியிலிருந்தே அழிந்து போகட்டும்
சிறார்கள் பேடியற்று பள்ளிசெல்லட்டும்
புத்தர் மௌனமாய் தவம்செய்யட்டும்
காதலர்கள் கடற்கரை ரசிக்கட்டும்
தேயிலை வாசம் வீசட்டும்
இயற்கை பீற்றிகொள்ளட்டும்
இலங்கையின் அழகை ....

நேற்று வெடித்த குண்டில்
செத்துபோன சாமி
வரம் .. கொடுத்து போகிறான்
ஏழாம் ஜென்மத்திலாவது
கிடைக்கட்டும் இவையெல்லாம் !!!

நெடு நீண்ட ஆண்டுகளாகவே...

விழிகள் இறுக்க மூடுகின்றோம்
விடிந்ததும் திறக்குமென்ற
அர்த்தமற்ற நம்பிக்கையினிலே...

ஈரம் படிந்த கண்கள்
பஞ்சடைத்த காதுகள்
இஷ்டதெய்வத்தை கூப்பி கூப்பி
ஒடிந்துபோன கைகள்
கனவுகளும் விரோதமாகவே...

சூரியன் எழுப்புதோ என்னவோ
வெடிகுண்டுகளின் வெளிச்சம்
முகத்தில் அறைந்து...
ஆச்சரியம் - காலை !!!
வெற்று விடியல் ???

பின்பு அது
முற்றத்தில் தெரிக்குமோ
கொல்லையில் சிதறுமோ
நிசப்தமற்ற நிழல்களாய்
பொழுதுகள் நகர்கிறது...

பச்சை குழந்தைக்கு
பால்பசி எடுத்தால்
தெருவோரம் தேடியோடுகிறோம்
வெடிகுண்டு விழுங்கிசென்ற
குருதிகாயாத முலைகளை...

கடைசியில் பொறுமைகொன்று
திங்க... தூங்க... வழியற்று
ஒற்றை மூட்டையில்
மொத்த வீட்டையும் அடைத்துவிட்டு
புறப்படுகின்றோம் பயணம்...

புதிய மண்ணின் வாசனை
இருகரம் தாங்கி
விழிகள் கசிந்து
நூறுகோடி வேதனையோடு...
........................................................
அன்புடன் வாசிப்புபலகை
வரவேற்கிறது எங்களை
அகதிகள் முகாம்..................................

"வாயிருந்தால்" வெடிகுண்டு ?!

பச்சை குழந்தைகளும்
பாவாடை பெட்டைகளும்
கணவன்மார்களும்
கைதடி கிழவன் கிழவிகளும்
ஆடு மாடு கோழிகளும்
கருகி சாகின்றனவே
ஒருவேளை எனை கொணர்ந்தவன்
கண்களற்ற குருடனோ ???

பாதங்கள் தொட்டாலே
உரைத்து சொல்வேன்
யாருமற்ற தனிமை வேண்டுமென்று
வடித்து கொடுத்தவன்
கால்களில்லா நொண்டியோ ???

அனிச்சையாய் அமைதிகாத்து
அடங்கி போயிருப்பேன் !!!
உண்டாக்கியவன் என்னிடம் கேட்க
மறந்து தொலைத்தானே
காதுகள் தைத்துவிட
ஒருவேளை செவிடனுமோ ???

கொலை சிரிப்புடன்
என் கோழை சப்தத்தையும்
வெற்று வெளிச்சத்தையும்
தூரநின்று கண்டுகளிக்கிறானே ...

மனசாட்சியை
பிணங்களுக்கு விற்றுவிட்டானோ
என்போல் எரிந்து போகட்டுமென்று ??!

இலங்கையும், இறைவனும் ..

ஆறுகால பூசைகோயிலில்
மணியடிக்க ஆள்தேடி
வீதிவழி அலையும்
குருட்டுசாமி,
சிங்கள சிப்பாயொருவன்
பந்து விளையாட
பால்பைகளை
கிழித்து சென்றுவிட்டதறியாமல்
தமிழச்சி வயிற்றில்
வடியும் இரத்தம்
நக்க முயற்சித்து
தோற்று அழும்
குழந்தை கண்டு
கோபத்தில்
மணியும், பூசையும் மறந்து
சிங்களன்குடில் முகவரி
தேடி விரைகிறான் ..

மட்டையும், பந்தும் கிடைத்தாயிற்று
கூச்சலிடுகிறான்
குருட்டுசாமியின் கால்கள் முறித்து
கொடூரமாய் சிப்பாய் ..

கண்ணும், காலும் அற்றுபோன
சாமிக்கு வழிகாட்ட
பிணவாடை நுகர்ந்து
மூச்சிரைக்க ஓடிவருகிறான்
ஏழை தமிழனொருவன் .