Showing posts with label உயிரோசை. Show all posts
Showing posts with label உயிரோசை. Show all posts

Sunday, August 25, 2013

உயிர்த்திருப்பின் இசை




ஒரு முதல்முத்தம் பிரசுரித்தக் கிளர்வென
அசைகிறது இலை
அந்தி கோபுரத்தின் ஒற்றைதீபம் ஒத்து
விரல் நீட்டியது அது
மெல்லத் திரும்பி
“என்ன?” என்பதுபோல்
பார்வை தருகிறது இலை
பாலருந்தும் மார்குழந்தையென
சயனிக்கத் துவங்கியது அது

அதற்குப்பிறகு
கொட்டித் தீர்ந்தது ஆலாபனை மழை


நன்றி உயிரோசை


Saturday, February 16, 2013

விடிந்துவிட்டது




நீயும் நானும் தற்கொலைக்குத் தயாரான
அதிசாமக் கனவிலிருந்து
சுளீரென அழைத்து வருகிறது
காதினுள் இடறி விழுந்த எறும்பொன்று

நீரூற்றி தலையசைக்கையில் மெதுவாய்
நாவு சுழற்றுகிறது
வளர்ந்து வளரும் இரவு

சிறுநீர் முடித்துத் திரும்பிப் புரள்கையில்
நதி நீந்தும் இலைதனில்
நல்ல விலாசமாக அமர்ந்திருக்கிறது
அவ்எறும்பு

நன்றி உயிரோசை




Friday, September 28, 2012

சிறகுகள் இன்னும் பறவையிடத்தே







உடைக்கப்பட்ட
நினைவுப் பறவையின் இறகுகள்
பறந்து கொண்டிருப்பது அபத்த அந்தரத்தில்

வழியும் துயர மழை
நிரம்ப
நாம் நம்பும் பேருலகம்

சிறகுகள்
இன்னும் பறவையிடத்தே
ஞாபகம் அல்ல இருப்பு..!   

பெருஞ் செவியில்
திரும்புதலுக்கான இசையாய் நீந்திக் கொண்டிருக்கின்றன
வெயிலற்ற அந்தரங்க நிறங்கள்

நன்றி உயிரோசை


Wednesday, September 12, 2012

சுபீட்சம்






நசுங்கிய வால்
முன் நகரும் பல்லி
கண்ணாடியில் பளிச்சிடும் இமேஜ்

இரவென்பது
வெறுமனே இரவு மட்டுமா

நன்றி உயிரோசை



ஆமென்






உனக்கெதிரான
ஆயுதம் என்கிறாய்
பெருஓடையென வழியும் அன்பினை

மொழிப்படுத்துதல் பெருங்கோடை

நன்றி உயிரோசை




அர்த்தக்காடு பற்றி எரிகிறது



எந்தப் பறவை விழி அகல
நோட்டமிட்டுக் கொண்டிருக்கிறதோ

ஆதியின் கூறுகளை
புராதனங்களாகப் பெயர்த்தவாறு
நாம் பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம்
எது எதையோ குறித்து

நன்றி உயிரோசை

Tuesday, September 4, 2012

சொல்லிவிடமுடியாத கோடை






ஒரு சொல்லிவிடமுடியாத கோடையை
பார்வையில் செருகி விரைபவளிடம்
என்ன சொல்லியிருக்கக் கூடும் 
மழை நின்ற இம்-மரத்தின் கிளை?

வெயில் குடித்த குடியை
ரோட்டோரத்தில்
சிறுநீராக நனைத்துக்கொண்டிருந்தவனிடம்
நான் எதுவும் சொல்லவுமில்லை
கேட்கவுமில்லை

நன்றி உயிரோசை


ஆமென்



பசித்த நாக்கை வெட்டி வீசத்
துரத்துகிறீர்கள்

பொறுமையாக
குடில் செய்துகொண்டிருக்கிறேன் நான்

நாய் தொப்பலாக மழையில் நனைந்துள்ளது

நன்றி உயிரோசை

தொலையும் வனம் ஒழுகும் கடல்



பால்காம்புகளில்
ரிதம் மீளும் உதடுகளை
அபரிமிதமாய் அமிழ்த்தி அமிழ்த்திக்
கொல்கிறாய்

நீ யாரென முன் நின்று 
பரிசுத்தமாய் அழத் துவங்குகிறாய்
கலைந்த மயிர்கள் அள்ளி

பிரியத்தின் நகம் கீறி புன்னகைக்கிறாய்,

வியாபிக்கும் அன்பு
கருணையற்று வலிக்கிறது

நன்றி உயிரோசை


Monday, August 27, 2012

ஆமென்



ஒரு குஞ்சுப்பறவையென
தத்தித் தத்திக் கொத்துகிறது
அன்பின் கூட்டுக்குள்
நம்மையும்
நமதிந்த ஆகாசத்தையும்

நேசத்தின் பெருங்கடல்!

நன்றி உயிரோசை


அப்பொழுது




பெருங்கோபத்தில்
சாத்தான் மௌனத்தை இரைந்துவிட்டு
வெளியேறிக்கொண்டிருந்தான்
கடல் குடிக்க

நான் கடவுளாகிய இரவில்
இரவு 
என்னவாக இருந்திருக்கும்

நன்றி உயிரோசை



Tuesday, August 21, 2012

17-M ரூட்டில் வழக்கத்தைவிட ஜாஸ்தியான டிராபிக் ஜாம்








பெருவிபத்து பற்றிய செய்தியையும்
இன்னும் பருவம் எட்டியிராத அம்மா இல்லாத எனது மகள் 
புணரப்பட்டு உயிரில்லாது கிணற்றுள் கிடைத்த செய்தியையும்
விளம்பர இடைவேளைக்குமுன் சொல்லி முடித்திருந்தாள்
நிறைந்த வேலைப்பாடுகளுடைய நெக்லஸ் அணிந்த வாசிப்பாளினி

குழந்தைகளுக்கு டியுசன் எடுத்து
மிஞ்சிப்போன வாழ்கைக்கு யாசகம் செய்வாள் தன்னை
வேளாங்கண்ணியின் இளம் மனைவி 
அப்பாயில்லாத சங்கரின் அம்மாவோ பித்துப்பிடித்தவள் ஆகியேவிட்டாள்
பயணத்தில் இருந்த அறிமுகமில்லாத இன்னும் சிலதுகள்
கை கால்கள் விடுபட்டு அரசாங்க ஆஸ்பத்திரியில்
வலி கொள்ளாது கத்திக் கொண்டிருக்கின்றன

பாவம் அந்த துறு துறு நான்கு பள்ளிச் சிறுவர்கள்
சொர்க்கத்தில் கடவுளர்களோடு எண்ணெய் வறுபடுகின்றனர்

கவிழ்ந்த பஸ்ஸின் தப்பிய இயக்குனர்கள்
வழக்குகளோடு பிதுங்கிச் சாவார்கள்?

அதே விபத்தில் இறந்துபோன நான்
சொர்க்கத்தில் சாத்தானோடு ஒயின் அருந்திக் கொண்டே
நாளை உங்களோடு பேசுகிறேன்

அதுவரை நீங்கள் "உச்" கொட்டுங்கள்
செத்தவர்களுக்கெனவும் 
பிழைத்தவர்களுக்கு ஆகவும்
நிகழ்ந்த விபத்தின் காரணத்திற்கான
அனுமானங்களைக் கொறித்துக் கொண்டு

நன்றி உயிரோசை


அவரவர் சித்திரம் அவரவர்க்கு







உறக்கத்திலிருந்த கனவிலிருந்து
மெல்ல வெளியேறுகிறது
குரங்கு

உங்களை நோக்கி வந்துகொண்டிருக்கிறேன்
நான்

முன்பே
என்னிடத்து வந்து போயிருக்கலாம் நீங்கள்
நீங்களாகவோ
நீங்களல்லாமல் ஆகவோ

நன்றி உயிரோசை


Monday, August 20, 2012

பிரபஞ்சம் நனையும் தீர்த்தக் கரையினிலே







ஞாபகக் காட்டில் பைத்திய மழை வலுக்கும் நேரம்
உனது மௌனக் குடையில்
எனது முத்த விரல்கள்
ரீங்கரிக்கும்
உச்ச ஸ்வாகதத்தில்
பெரும் ஸ்பரிசப் பாடலொன்றை

(தோழி ஆராதனாவுக்கு)

நன்றி உயிரோசை


Tuesday, August 14, 2012

செய்திகள் எல்லா நேரங்களிலும் செய்திகளா என்ன?






கண்கள் இறுகக் கட்டிக்கொண்டிருந்தது
மாய போதையின் விரல்கள்

இரண்டு சின்னச் சின்னக்குழந்தைகளையும்
கொன்று விட்டாயிற்று
நாங்கள் இரண்டு, மேலும் மீந்தவை..! 
அதிக நேரம் ஒன்றும் இல்லை.  

ரகசிய அழைப்பின் தொடர்பு எண்ணில்
எலக்ட்ரானிக் பைத்தியக்காரியின்
வாடை வீசக்கூடும்
இனி  

நேசக் காளான்கள் முளைக்கும்
பிறிதொரு மழை இரவில்
துரோகத்தின் கண்களை அர்த்தப்படுத்த கூடும்
உங்களில் யாராவது


நன்றி உயிரோசை




இருள் வெளி ஒளி






மனம் புரட்டும் பக்கங்களில்
நதி குளித்துக்கொண்டிருந்தது
கடலில்

செய்வன திருந்த செய்யென்பதில்
எல்லாமும் மிளிற

நன்றி உயிரோசை




Tuesday, August 7, 2012

இல்லாத வாழ்கை இருப்பதாக ஆமென்!







மன மிருகம் உயிர்ப்பிக்கும் 
வேட்கை நெருப்பின் சூழல் நின்று 
வளர்க்கிறேன் உன்னை
மௌனத்தின் எல்லா திசைகளையும் 
பொற்கரம் கொண்டு ஆள்கிறாய்
சாம்பல்நிற வான் பூமி குதித்து 
பெரும் நகங்களால் ஆர்ப்பரிக்கிறது 
இல்லாத வாழ்கை இருப்பதாக ஆமென்!
பூனையொன்று ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது 
மியாவ் மியாவ் இல்லாமல்
உப்பிடப்பட்ட மீன்கள் காய்ந்து தேம்பி
  
இன்னும் சற்றைக்குள் நீயும் போவாய் 
நானும் போவேன்

யாதுமற்றது தான் எல்லாவுமே
யாதும் கொண்டதுதான் எல்லாவுமே

சற்று தள்ளியே நில்








மழை உடைந்து வெயில் உண்ணும் நிழல்
எங்கோ பறக்கும் பறவை 
சருகு மொய்க்கும் சப்தம்
வேர்கள் விரிசல்கள்
இறகு சிறகு நிராகரிப்பு அரவணைப்பு
அன்பு அவமானம் ஏக்கம் தாகம்
காமம் காதல் ஆசை மயக்கம் 
துரோகம் நம்பிக்கை 
இன்ன பிற
வரைபவன் கிழித்தெறிபவன்

நன்றி உயிரோசை

Monday, July 30, 2012

இருந்திருந்தும்




யாதொரு பார்வைக்கும்
அது  
ரோஜா இதழாக இல்லாமல் போவதை
அறிந்திருந்தும்

தேவதையின் சாத்தான் நிரம்ப விளம்பும்
ஆசிர்வாதம் பெற்றவன் நானென்பதில்
மிகுகர்வம் கொண்டு உக்கிரத்தாண்டம் பூண்டு
வியாபிக்கும் நமது காதலின்
நகக்கண் உபயோகித்து
ஒரு மெல்லிய ரோஜா இதழை
வரைந்து பார்க்கிறோம்

ஆலயத்து வௌவாலின் கூக்குரலோடு
நம்மை உண்ணக் காத்திருக்கிறது
பாசிப்படர்ந்ததொரு பெரும் பாறை

நன்றி உயிரோசை

வர்ணங்கள் பூசப்பட்டிருக்கும் பாவனை






கவிதைக்குள் அழைத்துப் போகிறாய்
அல்லது
அழைப்பதுபோல் பாவனை செய்கிறாய்

நீ பூசியிருக்கும் 
உன் மனைவிக்கும் மகனுக்குமான
வேதனைக்கும் அன்பிற்கும் நடுவில்
எட்டிப்பார்க்கும் என்னை

சொற்ப நொடிகளில் வெளியேற்றுகிறாய்

பின் 
மிகுசிரத்தையோடு ஒரு துரோகத்தை அழிக்க
மெனெக்கெடுகிறாய்

இன்னும் நான் முழுமையாக உள்ளிருந்து
புறப்படவில்லை என்பது
வாய்ப்பில்லைதான் நீ அறிந்திருக்க

நன்றி உயிரோசை